TU KONSERWATZYM PRZESTAJE BYĆ UWSTECZNIAJĄCY…

Konstytucja obiektywno-uniwersalistyczna

Konstytucja obiektywno-uniwersalistyczna.

I. Postanowienia ogólne.

ART. 1. Terytorium nazywa się tak, jak nazwie je władza.

ART. 2. Technika i organizacja zarządzania pozostaje w gestii władzy, o ile nie koliduje z niniejszą konstytucją.

ART. 3. Władza ma obowiązek przy zaprzysiężeniu wskazać swojego następcę lub zastępcę (który wybierze następcę) na ewentualność nagłej śmierci, lub innych tego typu okoliczności.

ART. 4. Władza ma prawo dzielić terytorium na mniejsze jednostki i mianować w nich zarządców, lecz nie mogą one ustanawiać praw godzących w niniejszą konstytucję.

ART. 5. Każdy, kto ma nieruchomość lub pracuje w terytorium będącym przedmiotem niniejszej konstytucji, musi płacić podatki.

ART. 6. Złamanie niniejszej konstytucji przez władze, uprawnia do legalnego puczu i reakcji innych władz.

II. Sprawiedliwość.

ART. 7. Prawdy obiektywnej nie ustala się demokratycznie.

ART. 8. Nieznajomość prawa nie upoważnia do jego łamania.

ART. 9. Zmiana prawa nie obciąża tego, kto uprzednio korzystał ze starego prawa.

ART. 10. Umowa dwojga dorosłych ludzi jest niepodważalna i nierozerwalna, jeśli nie koliduje z prawem.

ART. 11. Prawo nie może poróżniać ludzi ze względu na subiektywne czynniki, takie jak władany język, pochodzenie, wygląd, wykształcenie, majętność, religia, itp.

ART. 12. Władza nie ma prawa zakazać ani nakazać komuś kupna bądź sprzedaży prywatnej ziemi, czy też kogoś wywłaszczyć.

ART. 13. Każdy, bez utrudnień może przyjechać oraz wyjechać z dowolnego terytorium, oraz w nim pracować.

ART. 14. Oskarżony nie musi dowodzić swej niewinności, to oskarżyciel musi dowieść winy.

ART. 15. Władza nie ma prawa przymusowo wcielać do służb porządkowo-militarnych.

III. Bezpieczeństwo.

ART. 16. Władza ma obowiązek chronić każdego na swoim terytorium, o ile nie jest to agresor.

ART. 17. Władza nie może używać wojska w celu agresji, a jedynie w celu obrony.

ART. 18. Służby porządku publicznego muszą być nie mniejsze, niż możliwa największa kooperacja prywatnych sił zbrojnych, jednak nie większe niż 150% minimum koniecznego.

ART. 19. Jeżeli nie jest to sprzeczne z art.17, to służby porządku publicznego muszą być w przedziale pomiędzy najmniejszymi, a największymi spośród analogicznych jednostek w terytoriach ościennych, biorąc pod uwagę stosunek ilości wydatków na ten cel, do ilości podatników.

ART. 20. Władza ma prawo zbrojnie rozganiać bojowe i nielegalne demonstracje, jeśli uprzednio nie naruszyła niniejszej konstytucji.

ART. 21 Władza ma obowiązek podzielić terytorium i oddać jego część pod zarząd nowej, niezależnej władzy, jeżeli ilość ludności przekroczy limit ustalony przez nadrzędne organy, np. kongres zarządców.

IV. Etyka i wolność.

ART. 22. Każdy jest dysponentem swojego majątku i ciała, o ile nie podlega prawu karnemu, które to ogranicza.

ART. 23. Prawo nie może karać za potencjalną szansę do przewinienia lub przestępstwa, a jedynie za to, co jest jednoznacznie patologiczne.

ART. 24. Prawo nie może zezwalać na nieuzasadnione, prewencyjne doszukiwanie się patologii i utrudnianie pod jej pozorem zwykłych czynności, a jedynie egzekwować zakazy na bazie oddolnego zgłoszenia patologii przez osoby, które były jej świadkiem.

ART. 25. Prawo definiuje patologie, jako czyny, gdzie dla wartości hedonicznych lub witalnych, niszczona jest sfera moralna.

ART. 26. Prawo nie może karać za samodzielne działanie na własną szkodę, lub za działanie na szkodę innych za ich zgodą.

ART. 27. Nie można karać pozbawieniem wolności za czyny nieumyślne.

ART. 28. Do dwudziestego roku życia rodzice lub opiekunowie mogą przejąć odpowiedzialność za czyny karalne swoich dzieci/podopiecznych.

ART. 29. Kara śmierci może zostać wykonana tylko wtedy, jeśli nie ma możliwości na wyzysk więźnia w kontrolowanych warunkach, a jest on niebezpieczny.

V. Gospodarka

ART. 30. Władza jako instytucja nie może zaciągać długu, a wszelkie skutki błędów i deficyty, pokrywa z własnych środków.

ART. 31. Władza nie ma prawa organizować z podatków innych gałęzi gospodarki, poza tymi, które stanowią etos władzy, czyli bezpieczeństwo publiczne, prawodawstwo oraz potrzebna do tego administracja.

ART. 32. Podatek musi być w identycznej, bezwzględnej wielkości dla każdego.

ART. 33. Ilość wpłaconych podatków i ich przeznaczenie są jawne, władza nie jest właścicielem podatków, a jedynie ich dysponentem.

ART. 34. Teren bez właściciela jest dobrem wspólnym obywateli, a prawo do jego sprzedaży bądź wykorzystania dla dobra wspólnego ma władza.

ART. 35. Teren do którego nikt się nie przyznaje w ciągu roku od oficjalnego orzeczenia o porzuceniu, staje się publiczny lub podlega licytacji.

KONIEC

 

Objaśnienie:

Niniejsza konstytucja to fundament prawny, który powinien funkcjonować w każdym terytorium w ramach Konserwatywnego Kosmopolityzmu. Mimo to można ją też zastosować w szerszym kontekście.